»

Er zijn nu geen actualiteiten

»

Motie structuurvisie Maasplassen gemeente Leudal

»

Motie Structuurvisie Maasplassen gemeente Maasgouw

»

Bezoek delegatie gemeente Leudal

»

Projectgrindwinningscomité

»

wateroverlast januari 2011

»

Grinddecreet

»

Vijverbroek tot bloei

»

Wat kunnen we met trots doorgeven aan onze kinderen?

Vijverbroek tot bloei

De Stichting, samengesteld uit een groot aantal verontruste inwoners van Kessenich, Neeritter, Ittervoort en Thorn stelt zich tot doel het Vijverbroek, na tientallen jaren van onzekerheid en verval, weer tot bloei te laten komen. Over de ecologische waarde van de unieke vroegere Maasmeander is in de loop der jaren uitvoerig gepubliceerd. Ook over de geschiedenis is veel geschreven. De ligging is uniek, verscholen tegen een  ± 8 meter hoge steilrand, omgeven door de dorpen Kessenich, Ittervoort, Neeritter en Thorn.  Helaas is het op Belgisch grondgebied gelegen natuurgebied nooit tot volle bloei gekomen. Een belangrijke oorzaak hiervan is dat een groot gedeelte van de grond ± 40 jaar geleden is gekocht door de ontgrinders ten behoeve van de grindwinning. Fel protest van zowel Belgische  als Nederlandse zijde heeft dit voorkomen. Sindsdien is een gedeelte van het karakteristieke broeklandschap door grootschalige landbouw in verval geraakt. Met de komst van een onlangs door het Vlaams Parlement goedgekeurd herziene grinddecreet is de deur geopend voor een nieuwe poging tot ontgrinding. De recente plannen van de ontgrinders - en een door ons gevraagde toelichting daarop - wijzen duidelijk in deze richting.
 
Wat wil onze Stichting?
 
Als Stichting willen wij onze bezorgdheid uitdragen over de voorgenoemde plannen.

De reden is:
Een noodzaak voor ontgrinding is niet aanwezig.
Volgens het Decreet moet er een win/win situatie of een algemeen belang aan ten grondslag liggen. Onze Stichting betwijfelt ten zeerste dat ontgrinding een win/win voordeel oplevert of een algemeen belang dient.

Omvormen van dit unieke landschap tot een waterplas vindt de Stichting een onacceptabele aanslag . Geleerd uit ervaring (o.a. plas Groote Hegge ± 1985 en Boterakker ± 2005) is onze Stichting ervan overtuigd dat algehele opvulling niet zal plaatsvinden. Ook een gedeeltelijk opvullen vinden wij niet bespreekbaar. Het veel besproken  broeklandschap, ontstaan uit een vroegere Maasmeander, gaat dan definitief verloren. Vanwege de heel specifieke grondwatersituatie alsmede de invloed van de Maas bij hoge waterafvoeren, voorziet de Stichting catastrofale gevolgen voor het  waterafvoerende beekdal in Thorn, Wessem en Heel, evenals vergroot gevaar voor een dijkdoorbraak. Door meerdere pompaggregaten in te zetten wist men  in het verleden de in het gebied gelegen verzorgingstehuizen en woningen droog te houden. Bij een groter aanbod van kwelwater, ontstaan door nieuwe afgravingen, lijken de gevolgen niet te overzien.
 
Bij ontgrinding kan uitlogen van de chemische verontreiniging op het voormalige stort van de voormalige gemeente Hunsel, thans gemeente Leudal, ernstige gevolgen hebben richting Kessenich, maar zeker voor het waterafvoerende Thorner achterland.
 
Scheurvorming en verzakking, ( o.a. de vlakbij gelegen monumentale kerk Kessenich) ontstaan door de grotere grondwaterfluctuaties en door  trillingen tijdens baggerwerkzaamheden, baart ons eveneens zorgen.
 
Het duidelijk door "salamitactiek" gevoerde beleid inzake ontgrindingen heeft reeds een ecologische verschraling, dus verarming, teweeg gebracht en naar onze mening niet zonder gevolgen.
 
Het is ook de Stichting niet ontgaan dat o.a. in dit gebied een dramatische bijensterfte plaats vindt. Gedacht werd aan Varroa mijt, virus, insecticide. De Stichting omarmt de laatste inzichten hierover n.l. dat een echte oorzaak elders gezocht moet worden. Om ons heen kijkend moeten we constateren dat de biotoop voor bijen dramatisch is verslechterd. De bloeiende weiden, de fruitbomen waar dit gebied zeer rijk aan was zijn verdwenen en vele voor bijen geschikte akkergronden en weiden zijn omgetoverd tot een voor bijen dode waterplas.  Dat ziektes en sterfte juist ontstaan door een slecht leefklimaat behoeft geen betoog. En..... "Daar waar de bij uitsterft gaat ook de mens ten onder"... is een bekende uitspraak.
 
Ontgrinding bedreigt niet alleen de leefbaarheid van de omliggende woonkernen maar is tevens een aanslag op een unieke en gaaf bewaarde Maasmeander met als status natuurreservaat.
Ook  wordt het Vijverbroek door de Benelux erkend als een waardevol grensoverschrijdend landschap. Verdere bescherming vormen o.a. die van Vogel- en Habitatrichtlijn. Wij rekenen erop dat deze Vlaamse en internationale beschermingen voldoende garanties bieden om er voor te zorgen dat er geen  ontgrinding richting Vijverbroek wordt toegestaan.
 
Onze Stichting wil dus, gelet op de voornoemde verontrusting, geen verdere ontgrinding van het onderhavige gebied, ook niet wat de landbouwzone betreft. Wel is nagedacht over - en willen wij werken aan -  een in de tijdgeest passende invulling en ontwikkeling van het gebied Vijverbroek.
 
Onze belangrijkste aandachtspunten zijn:
 
De ontstane grondwaterverlaging weer op het gewenste peil brengen.
 
Verwezenlijking van de Ecologische Hoofdstructuur waarbij de belangrijke gebieden Koningssteen en Vijverbroek een verbindingszone krijgen.
 
Het hele gebied  insect- (dus ook voor de bij-) vriendelijk maken.
Een  recreatief stiltegebied realiseren. Een noodzaak en weldaad voor de omgeving!
 
Weer de ooievaar een kans geven (ligt in de trekroute).
 
Voorlichting en rondwandelingen organiseren, ook voor scholen.
 
De Stichting is er van overtuigd dat  nu de tijd rijp is om door uitruil van gronden, een begin te maken met het  tot bloei komen van dit  unieke natuurgebied. Het gaat tenslotte om ons eigen leefklimaat!  Nu is het tijdstip aangebroken om met gezond verstand het tij te keren. Wij willen proberen alle betrokken instanties van onze bezorgdheid te  overtuigen en toekomstgericht meewerken aan een passende ontwikkeling van het gehele gebied Vijverbroek