Het Vijverbroek

Film Vijverbroek

Het Vijverbroek in de Biologische Waarderingskaart


Fotoalbums:

Vijverbroek

Het Vijverbroek in de Biologische Waarderingskaart

Het Vijverbroek in de Biologische Waarderingskaart : ongeëvenaarde natuur- en landschapswaarden in de Maasvallei

In de Biologische Waarderingskaart 2000 (BWK) krijgt het Vijverbroek de hoogste waardering op het gebied van natuur- en landschapswaarden in de Maasvallei.
Hier volgt een overzicht over wat er in het BWK staat over het Vijverbroek.

Blz 7, Samenvatting:

Het Maasland is hoofdzakelijk een vruchtbare landbouwstreek en wordt gekenmerkt door een grote bevolkingsconcentratie. De natuurwaarden zijn in het Maasland bijna volledig verdwenen door een toenemende intensieve landbouw en door massale ontgrindingen. Deze grindplassen bepalen nu vooral het landschappelijk beeld en kunnen als meest typerend voor het Maasland worden genoemd. De grootste natuurwaarden zijn te vinden in een oude Maasarm, het Vijverbroek te Kessenich. Van het vroegere uiterwaarden landschap blijft bijna niets over.

Blz. 24, 3.7.1. Gebied 1 Vijverbroek

Het landschappelijk waardevolste en ecologisch belangrijkste gebied in het sterk afgetakelde noordelijk Maasland is het 140 ha grote Vijverbroek. Deze kwelzone is een oude Maasmeander gelegen aan de rand van het alluviale gebied. In een groot deel van het gebied heeft zich een venige bodem ontwikkeld. Op de natste delen komt een elzenbroekbos voor. Het meest waardevolle vegetatietype in het Vijverbroek betreft enkele plaatselijke drijftilgemeenschappen met soorten als Waterscheerling, Moerasvaren en Grote Boterbloem.
 
Blz. 25, 3.8  Globale evaluatie en bescherming
 
Een hoge bevolkingsdichtheid en een landschap dat reeds zeer lang in cultuur werd gebracht, zorgen ervoor dat de huidige biologische waarde in het Maasland eerder beperkt is. Van het oorspronkelijke waardevolle uiterwaardenlandschap blijft bijna niets meer over. Het meest waardevolle, overgebleven gebied in het Maasland betreft het Vijverbroek te Kessenich. Wegens de aanwezigheid van drijftillen en elzenbroekbos op een venige bodem werd het Vijverbroek voorgedragen in het kader van de aanwijzing tot Habitatrichtlijngebied (Richtlijn 42/93/EEG).Tevens werd het opgenomen in de lijst van zones die een speciale bescherming verdienen voor het behoud van de vogelstand (Richtlijn 74/409/EEG) en werd als landschap beschermd (Bats 1987).
 
Bron: www.inbo.be/ygen/bwk/BWKversie2000/KB10-18.pdf